door Hugo J. Smal
beelden: Mickey Paulssen
Terug naar Bogwangsa
Jaren geleden bezocht ik voor het eerst de Bogwangsa Tempel. Toen klom ik zelfs naar het grote standbeeld van Jijang-bosal. Vandaag is zijn afstandelijke blik genoeg om me te begroeten. Ik bezocht ook de Yongmi-ri Maaebul in die tijd twee uit steen gehouwen Boeddhabeelden hoog op de berghelling. Er wordt gezegd dat ze het land beschermen, vooral de koninklijke familie.
Deze cijfers staan bekend als de "Twee staande rotsboeddha's van Yongmi-ri". (용미리 마애이불입상). Aangewezen als Koreaanse schat nr. 93Ze worden beschouwd als belangrijke voorbeelden van boeddhistische kunst uit de Goryeo dynastie. Hun kleine stenen hoeden zijn ontworpen om hen tegen de regen te beschermen.
Legende van de prinses en de monniken in de Bogwangsa-tempel
Volgens een overlevering uit het Goryeo-tijdperk (918-1392) was er eens een koninklijke prinses die geen kinderen kon baren. Op een nacht verschenen twee verlichte monniken aan haar in een droom en zeiden:
"We leven tussen de rotsen op de zuidelijke helling van de berg Jangjisan. We hebben honger. Geef ons alsjeblieft te eten."
Goryeo-dynastie Overzicht
De prinses vertelde haar droom aan de koning, die begeleiders naar de genoemde locatie stuurde. Daar vonden ze twee grote rotsen die naast elkaar stonden. Plotseling verschenen de monniken weer en droegen de mannen op om beelden uit de stenen te hakken. Van de linker rots, Mireuk-bul-de Boeddha van de Toekomst- werd uitgehouwen. Van rechts naar rechts, Mireuk-bosal-de Bodhisattva van de Toekomst. Een kleine jongen Dongja staat tussen hen in.
De monniken beloofden dat de wensen van iedereen die tot deze beelden bad in vervulling zouden gaan, vooral diegenen die kinderen of genezing zochten. Nadat de beelden voltooid waren, werd er een tempel gebouwd op de locatie. Datzelfde jaar, Prins Hansan is geboren.
Koninklijke inwijding: Koning Sejo en koningin Jeonghui bij Bogwangsa Tempel
In 1995 werden inscripties ontdekt op de uit steen gehouwen figuren in Yongmi-ri, die dateren uit 1471 tijdens de Joseon dynastie. Deze inscripties suggereren dat de beelden zijn gemaakt ter ere van Koning Sejo (r. 1455-1468) en zijn gemalin, Koningin Jeonghui. Volgens deze interpretatie stelt de linkerfiguur met de ronde hoed koning Sejo voor als Mireuk-bul (de Boeddha van de toekomst), terwijl de rechterfiguur met de vierkante hoed koningin Jeonghui voorstelt als Mireuk-bosal (de Bodhisattva van de Toekomst).
Een van de inscripties luidt:
"In de toekomst zal de grote heilige Mireuk-bul, Grote Koning Sejo, herboren worden in het Zuivere Land."
Hoewel deze theorie onbevestigd blijft, benadrukt ze de diepgaande spirituele en koninklijke betekenis van deze boeddhistische beelden.
De schaduw van de Gounsa-tempel: Een spiritueel verlies voor het Koreaanse boeddhisme
Terwijl ik over de Bogwangsa Tempel schreef, kreeg ik hartverscheurend nieuws: de eeuwenoude Gounsa-tempel in Gyeongsangbuk-do was grotendeels verwoest door brand. Opgericht in 681 door de eminente monnik Uisang-een medereiziger van Wonhyo en oprichter van de Koreaanse Hwaeom school-Gounsa behoorde tot de Jogye Orde en werd vereerd om zijn diepe stilte, spirituele discipline en een imposant verguld Boeddhabeeld dat te zwaar bleek om te redden.
Het verlies was veel meer dan fysiek. Voor Koreaans boeddhismeHet markeerde een spirituele wond - een breuk in een geslacht dat eeuwenlang was gekoesterd door gebed en toewijding.
Bodhisattva Franciscus: Een boeddhistisch eerbetoon aan de paus in Korea
Rond dezelfde tijd werd ik diep geraakt door de dood van Paus Franciscus. De Jogye OrdeDe grootste boeddhistische kloosterorde van Korea heeft een officiële verklaring. Eerwaarde Jinwoo, de leider, betuigde zijn medeleven en beschreef de paus als een "echte meelevende bodhisattva." Hij prees de toewijding van de paus aan kwetsbare groepen en zijn respect voor andere religies. Jinwoo herinnerde ook aan het historische bezoek van de paus aan Zuid-Korea in 2014, waarbij hij spirituele verbinding zocht met leiders van de Jogye Orde en andere religies.
Toeval, misschien, maar het voelde als meer. Terwijl het geweld doorging in Gaza en OekraïneKorea heeft een spiritueel monument verloren. En terwijl wereldleiders als Poetin, Trumpen Xi Jinping speelde spelletjes van ego en macht, een ware volgeling van Franciscus van Assisi deze wereld verlaten.
Franciscus van Assisi (1181/82-1226), de Italiaanse katholieke heilige en stichter van de Franciscaanse Ordestond bekend om zijn radicale armoede, liefde voor de natuur en diepe compassie voor alle levende wezens. Hij zag God in alles en iedereen, predikte vrede, nederigheid en eenvoud en werd de beschermheilige van dieren en het milieu. Zijn invloed overstijgt de religieuze grenzen en blijft spirituele zoekers over de hele wereld inspireren.
Heilige jeneverbesboom bij Bogwangsa Tempel: Een koninklijk gedenkteken
Een oude jeneverbesboom zwiert plechtig in de regen. Volgens de plaatselijke traditie werd de boom geplant door Koning Yeongjo van de Joseon dynastie (r. 1724-1776) ter nagedachtenis aan zijn moeder, Sukbin Choeeen koninklijke concubine van koning Sukjong. De boom staat naast Eosil-gak haleen herdenkingsruimte die de geest tablet van Sukbin Choe.
In Koreaanse cultuurZo'n boom symboliseert de verbinding tussen hemel en aarde. Hij fungeert als een brug tussen het spirituele en het materiële rijk. De aanwezigheid van deze boom versterkt de heilige sfeer van de tempel en herinnert bezoekers aan de diepe spirituele tradities die hier worden vereerd.
Yeonggakjeon Herdenkingshal bij Bogwangsa Tempel
In de Bogwangsa-tempel heet de herdenkingsruimte waar kleine boeddhabeelden zijn verankerd Yeonggakjeon (영각전). Deze hal is gewijd aan de overledenen en dient als een heilige plaats voor gebeden en ceremonies voor hun zielen. Bezoekers plaatsen kleine Boeddhabeelden met naambordjes om geliefden te eren en spirituele verdiensten te verzamelen.
De verlichte beelden symboliseren wijsheid, verlichting en de aanwezigheid van Boeddha. De onverlichte gouden boeddha's aan de rechterkant dienen waarschijnlijk als persoonlijke of familiegedenktekens. Het schenken van zo'n beeldje wordt beschouwd als een daad van medeleven-een bron van verdienste en spirituele zegen.
Hoewel zulke hallen vaak de naam Jijang-jeon (지장전), onder verwijzing naar Jijang-bosal (Ksitigarbha), de beschermer van de zielen in het hiernamaals, draagt deze ruimte in Bogwangsa specifiek de naam Yeonggakjeon.
Chilseongak en het zevensterrenritueel in de Koreaanse tempeltraditie
Afbeelding van de zeven sterren (Chilseong), hemelse beschermers van het lot en een lang leven, centraal in rituelen voor bescherming en kosmische harmonie.
De Chilseongjae is een ritueel gewijd aan de Zeven sterren (Chilseong, 칠성), hemelse wezens die diepe symbolische betekenis in de Koreaanse boeddhistische en volkstraditie. In de Koreaanse kosmologie vertegenwoordigen de zeven sterren:
Levensduur en gezondheid
Wijsheid en spirituele bescherming
Karma en lot
Leiderschap en kosmische orde
In tempelschilderingen, Chilseong wordt vaak afgebeeld als zeven hemelse koningen onder een sterrenhemel. Omringende scènes illustreren gebed, overgang, zuivering en wedergeboorte. Deze Chilseongak is echt een schoonheid van Koreaanse boeddhistische kunst. Voor mij zijn deze zeven sterren onlosmakelijk verbonden met de Jijang fractal-Een spirituele structuur van onderlinge verbinding, transformatie en innerlijke waarheid.
Bulhwa en de Jijang Taenghwa: Visuele Dharma in Yeonggakjeon
Binnen de Yeonggakjeon, een heilig schilderij bekend als een Taenghwa (hangende rol) toont Jijang-bosal (지장보살, Ksitigarbha), de bodhisattva die zweert wezens uit de hel te redden. Links en rechts flankeren hem waarschijnlijk hemelse koningen of spirituele beschermers. Onder hen verschijnen ambtenaren en krijgerswaarschijnlijk de Siwangde Tien koningen van de onderwerelddie over het lot van de doden waakt.
Het gebruik van rood en blauw kleuren in het schilderij symboliseert vitale energie en zuivering. De ruimte is versierd met gloeiende lotus lantaarnselk voorzien van een naamplaatje dat is opgedragen aan een overleden dierbare die licht geeft, herdenkingen spirituele verdienste.
Voorbij de fractal: Een droom van stilte met Jijang en Avalokiteśvara
Zittend voor de Jijang TaenghwaVerloren in reflectie, herinnerde ik me een andere droom:
Een sluier van mist bedekte de top van de berg. Jijang-bosal en Avalokiteśvara stonden zij aan zij.
Er waren geen berekeningen. Geen formules. Geen fractals.
Alleen adem.
"Vandaag spreek niet over de fractal,“ zei Jijang.
"Wat we zoeken, kan niet worden berekend, maar moet worden gevoeld," zei hij. antwoordde Gwanseum-bosal.
"Wonhyo noemde het 'saekKleur, maar toch geen kleur. Een projectie van de geest."
Aan hun voeten groeiden bloemen van gedachten, pulserend met tinten. Een witte vogel fladderde voorbij.
Toen keerde de mist terug.
Geen conclusie. Alleen een stille bevestiging.
De theeceremonie met hoofdpriester Hye Sung: Wonhyo, Descartes en de geest
We waren uitgenodigd door Hoofdpriester Hye Sung. Hij goot thee-Langzaam, opzettelijk, elke beweging afgestemd op zijn ademhaling.
Toen kwam de vraag die bleef hangen:
"Waarom is Descartes wereldberoemd en Wonhyo onbekend?"
Het antwoord kwam later bij me op. In het Westen, Boeddha verschijnt vaak als tuinornament naast koivijvers als symbool van vrede of decoratieve spiritualiteit. Weinigen hebben de diepgaande steun van de Koreaanse Het boeddhisme biedt. Wonhyo bracht die steun naar de mensen.
Descartes gecentreerd de handeling van het denken-"Cogito, ergo sum".-Ik denk, dus ik ben.
Nietzsche verbrijzelde die zekerheid door God dood te verklaren.
Sartre confronteerde ons met radicale vrijheid en existentiële leegte.
Maar eeuwen eerder, Wonhyo had al begrepen dat alle fenomenen komen voort uit de geest-projecties van onze innerlijke staat.
Zijn streven naar harmonisatie vond weinig wereldwijde weerklank, niet alleen omdat Korea geen koloniale macht had, maar ook omdat het zich bewust afsloot van de buitenwereld.
Het is niet alleen een verhaal van cultureel imperialisme of het bouwen van muren boven het bouwen van bruggen - het gaat over een diepere geestelijke en intellectuele vervreemding van menselijk potentieel.
En ik, ik kies mijn eigen pad.
Dit bronzen standbeeld van Jijang-bosal (Ksitigarbha) houdt zijn iconische staf van leiding vast, terwijl de zonnevis - symbool van mededogend ontwaken - eronder rust en een persoonlijke verbinding belichaamt tussen herinnering en vastberadenheid.
De fractal van Jijang als leefregel: Bewuste Actie als Heilige Wiskunde
"Ik denk, doe goed, en daardoor voeg ik toe."
Deze zin vat het hart van Fractal van JijangElke bewuste daad, elk gebaar van mededogen wordt een bijdrage aan een groter geheel. Elk moment van denken en ethisch handelen verhoogt de totale som - net als in de recursieve uitdrukking:
f(v) = ∑ f(w)
en op de lange termijn:
f^∞(v) = lim(n→∞) ∑ f^n(w)
Net als een fractal suggereert dit morele model dat goedheid zich uitbreidt - laag na laag, invloed na invloed. Het is een wiskundige metafoor voor karma, interbeingen de heilige geometrie van intentie.
Verder lezen over boeddhistische symboliek Logica en ethiek
Bruggen bouwen, geen muren: Mededogen als kern van fractaal leven
Deze leefregel vormt een brug tussen het abstracte concept dat zich aan mij voordeed en de tastbare realiteit van het dagelijks leven. Het biedt houvast in tijden van verwarring - een moreel kompas in een wereld die vaak gefragmenteerd aanvoelt.
Maar het tegenovergestelde is ook waar. Denken zonder mededogen leidt tot vervreemding. Actie zonder reflectie kan schade veroorzaken. Mededogen maakt het verschil.
Toch kies ik mijn eigen pad.
Ik denk, dus ik ben. God is niet dood.
En mijn vrijheid geeft me de ruimte om te bouwen bruggen in plaats van muren.
Ecce Homo-"Zie de man".zoals Nietzsche formuleerde zijn zoektocht naar authenticiteit.
Wakker worden in kleur: de poort is al open
Ik zat op het bankje voor de Yeonggakjeon. De zon aarzelde, brak door. In mijn hand lag een kiezelsteen. Het veranderde van kleur - blauw. Grijs. Roze. Wit.
De fractal was nog steeds aanwezig, maar ver op de achtergrond. Wat overbleef was een echo:
"Alle verschijningen zijn geestestoestanden. Alle kleuren, projecties van de geest."
Ik keek naar de muur van de tempel.
Daar stond ze. Ze zei niets. Een knikje. Een kleur. Een toestand.
Geen vergeving. Geen oordeel. Alleen het besef:
de poort is al open.
Toen we vertrokken Bogwangsakeek ik nog eens naar het standbeeld van Jijang-bosal. Zijn blik voelde anders.
Misschien is er geen grens tussen Noord en Zuid, alleen mist.
Misschien is er geen barrière tussen wat we zien en wat we weten, alleen de keuze om door de poort te lopen.
Even later zagen we een bekende vrouw in de keuken van de tempel.
Dezelfde vrouw uit de Themapark Baedagol. Een knikje. Een flits van herkenning. Sommige paden kruisen elkaar zonder toeval. Misschien heeft ze altijd in beide werelden geleefd. Misschien is er geen scheidslijn tussen tempel en park. Geen heden. Geen verleden.
"Met mijn hoofd gericht op Boeddhaschap en mijn hart toegewijd aan de bevrijding van anderen..."
Ik steek de brug over. De brug tussen de buitenwereld en de stilte in mijzelf - de stilte waarvan ik weet dat mijn ontwaken zich daar bevindt.
Ik nodig je uit om me te volgen Hugo J. Smal , Jijangs fractal of Spiritueel Oost-Azië
[embedyt] https://www.youtube.com/watch?v=XSADLoDDOew[/embedyt]Disclaimer:
Ik heb mijn uiterste best gedaan om de iconen, zalen en rituelen van Bogwangsa zorgvuldig en nauwkeurig te beschrijven. Toch zijn eventuele misidentificaties of symbolische misinterpretaties geheel mijn eigen. Mocht je zulke fouten tegenkomen, dan is je inzicht van harte welkom. Maar bovenal hoop ik dat wat doorklinkt de geest van het verhaal is - de sfeer die het oproept, de openheid die het uitnodigt en de oprechtheid waarmee het is geschreven.
- Hugo J. Smal
