Geschreven door Hugo J. Smal
Chuseok-traditie Kr. Chuseok tekst
Er zijn verhalen die me raken omdat ze verweven zijn in het weefsel van traditie, gemeenschap en medeleven. En dan is er Chuseok, Het Koreaanse oogstfeest, dat al die lagen van cultuur samenbrengt in één diepe adem, vanuit de kern. Maar het wordt nog rijker als ik het combineer met een filosofisch concept dat mij werd geopenbaard. Het concept van Jijang's fractal, zoals ik in detail zal beschrijven in mijn boek De Koreanen en ik Ontstaan uit een diepe reflectie over compassie en onderlinge verbondenheid Zijn wortels in mijn reflectie over boeddhisme en religie in het algemeen: Fractal van Jijang.
De Chuseok-traditie gaat over meer dan alleen familie; het gaat over eerbied, gemeenschapszin en het besef dat elke kleine actie weerklinkt in het grotere geheel. Dit is waar Jijang's Fractal schittert - mijn concept dat oneindige onderlinge verbondenheid en compassie belichaamt, geïnspireerd door de bodhisattva Jijang Bosal en het wiskundige idee van fractals. Jijangs fractal symboliseert hoe elke actie, hoe klein ook, zich oneindig vermenigvuldigt en doorklinkt in de gemeenschap en het universum. Tijdens het Koreaanse oogstfeest wordt het netwerk van mededogen extra sterk. Lees hoe Jijangs fractal tot mij kwam nu.
Het verhaal van Chuseok en de Stenen Toren
In een klein bergdorpje, ver van de pracht en praal van de Paleis Manwoldae In Gaegyeong (nu Kaesong) woonde een familie hoog in de bergen. Hun naam is al lang vergeten. Ze hadden geen rijst, geen wijn, geen offers om aan hun voorouders te geven tijdens Chuseok. Toch voelden ze die onbreekbare band. Ze wisten dat zelfs zonder materiële rijkdom, hun daden zouden spreken.
De moeder van de familie, een vrouw met grote wijsheid en zachte handen, besloot om geen materieel offer te brengen, maar een offer van arbeid en dienstbaarheid. De dag voor Chuseok zakte de familie af naar haar geboortedorp. Onderweg verzamelden ze zorgvuldig de mooiste stenen. Op het dorpsplein, bij het dorpsaltaar en de bewakende **Changseung**, wasten ze hun kostbare vondsten. Met deze zelfverzamelde offers creëerden ze een klein heiligdom. Elke zorgvuldig geplaatste steen werd onderdeel van een bescheiden toren - een klein monument, maar een vol betekenis.Toen de dorpsoudsten dit zagen, waren ze in eerste instantie bedroefd. Ze zagen het als een teken van de armoede van de familie. Maar toen ze beter keken, zagen ze de zorg waarmee de stenen waren gekozen en gestapeld, en ze realiseerden zich de betekenis ervan. Dit was geen teken van armoede, maar een bewijs van hun onbreekbare geest. De familie had misschien geen materiële middelen, maar hun toewijding aan hun voorouders en hun gemeenschap was diep en sterk.
De dorpsoudsten waren zo ontroerd door dit gebaar dat ze de familie eerden door een feest voor hen te organiseren. Het hele dorp kwam samen en voor één dag werden rijkdom en armoede vergeten. Ze deelden alles wat ze hadden en de kleine stenen toren werd het middelpunt van hun feest. Die Chuseok was niet alleen een eerbetoon aan de voorouders, maar ook een symbool van de kracht van de gemeenschap, onafhankelijkheid en kinderlijke vroomheid, zelfs in de moeilijkste tijden.
Mededogen en gemeenschap in de Koreaanse Chuseok-traditie
Elke steen stond voor meer dan alleen een simpele handeling. Het was onderdeel van een groter patroon, de verbonden stroom van Jijangs compassie. Net zoals Jijang Bosal belooft om geen ziel achter te laten, hoe klein of verloren ook, liet deze familie zien dat zelfs de kleinste acties weerklank vinden binnen de grotere gemeenschap. Die dag werd hun toren een symbool van verbinding - een monument voor hun voorouders maar ook voor de gemeenschap zelf.
Net zoals een beek begint met een enkele druppel en uiteindelijk uitmondt in de zee, zo begon het gebaar van de familie klein, maar het groeide, het stroomde en het verbond hen met iets groters. Van een klein gebaar tot een krachtig ritueel, elk deel van de natuur leek deze boodschap te weerspiegelen.
In het verhaal van de familie die, ondanks hun armoede, een stenen toren bouwde als eerbetoon aan hun voorouders tijdens Chuseok, zie je de echo van **Jijang's Fractal**. Zoals in de formule:
\[
f(v) = \sum_{w \in V} f(w)
\]
waar elke waarde wordt beïnvloed door alle andere, wordt elke steen in die toren onderdeel van een groter patroon van eerbied en gemeenschap. En net als in:
\[
f^infty(v) = \lim_{n \infty} \som_{w \in V} f^n(w)
\]
Het gebaar van de familie bereikt zijn diepste kracht als het zich herhaalt, vermenigvuldigt en uitgroeit tot een symbolisch geheel dat de gemeenschap raakt en verder reikt dan hun individuele daden.
Mijn schrijven als bijdrage aan de stroom
Als ik nadenk over dit verhaal, de Chuseok-traditie en het concept van Jijangs fractal, zie ik ook mijn eigen schrijfsels als een kleine bijdrage aan deze stroom. Net zoals elk klein gebaar ons verbindt met iets groters, hebben ook mijn woorden tot doel deel uit te maken van dat grotere netwerk van mededogen en verbinding. Elk verhaal, elke gedachte, elke zin die ik schrijf is als een kleine steen die aan de toren wordt toegevoegd - een nederig offer, maar toch een deel van het oneindige patroon van verbinding dat we allemaal samen creëren. Ik voel me één met Indra's net.
De wens van Jijang's fractal, het is Chuseok traditie
Op basis van deze gedachte deel ik een Chuseok-wens, iets dat verder gaat dan het moment en resoneert met de essentie van Jijang's Fractal:
Moge deze Chuseok ons herinneren aan de kracht van kleine daden. Zoals een stroom begint met een enkele druppel, zo dragen onze gebaren van liefde en eerbied bij aan de oneindige verbinding van onze gemeenschap en voorouders. Laten we elke steen, elke actie, koesteren als deel van een groter geheel en onthouden dat in elke eenvoudige handeling een eindeloos patroon van mededogen ligt.”
Met Jijangs fractal in gedachten herinnert de Chuseok-traditie ons eraan dat onze kleinste handelingen deel uitmaken van een groter geheel. Het is een feest van verbondenheid, niet alleen met het verleden maar ook met de toekomst en met elkaar. Elke steen in de toren, elke fractal in de rivier, elke druppel in de zee - alles maakt deel uit van hetzelfde eeuwige netwerk. Elke actie, elke steen, elke stap maakt deel uit van de eeuwige waterstroom. Jijangs fractal laat ons zien dat wat klein begint zich kan vermenigvuldigen tot iets oneindigs.
Nadat je hebt gebogen voor degenen die je dierbaar zijn, neem je even de tijd om te genieten van wat je hen hebt aangeboden. Wanneer je Makgeolli of Soju inschenkt:
Geonbae 건배 - en drink er een voor mij. Het doet me plezier om te weten dat het oneindige patroon van Jijang's Fractal in Korea zal doorgaan, als het overgebleven voedsel wordt gedeeld met degenen die het nodig hebben.
Ik wens u een heel prettige Chuseok 2024. Mocht u zich verder in mijn werk willen verdiepen, aarzel dan niet om dat te doen snel.
New to Mantifang? Begin here: Begin hier.
