Bogwangsa: With My Head Directed Toward Buddhahood and My Heart Committed to the Liberation of Others
Door: Hugo J. Smal
Koivijverreflectie en de blik van Boeddha
Jarenlang stond het standbeeld van Shakyamuni Boeddha naast mijn koivijver. Niet alleen omdat het de tuin de juiste sfeer gaf, maar ook omdat ik die stille late avonden koesterde - luisterend naar het water en de koi - terwijl ik zijn stille blik over me heen liet spoelen. Het was mijn manier van mediteren, medeleven voelen. Soms stak ik een kaars aan. Of wierook.
De vijver moest worden leeggepompt. Voor Korea, voor de fokkers - zoals het gepassioneerde team van Goyang Koi - voor een groter verhaal. Ik liet de natuur het overnemen. Kikkers en salamanders eisten het bassin van 30.000 liter op. Siddhartha bleef - eenzaam - aan de rand van een kleine biotoop.
Nu, jaren later, is mijn tuin te klein. Geen vijver meer, geen ruimte meer voor Nishikigoi. Slechts een paar vierkante meter. Nauwelijks genoeg voor een opblaasbaar kinderbadje. En natuurlijk een Boeddha.
Dat is niet erg. Ik heb mezelf twee taken gegeven: Mickey helpen voor de kleintjes te zorgen. En mijn boek schrijven: Koreanen en ik. Both tasks aim to make the world just a little more beautiful.
Liva en Novi onder de parasol

Liva, negen jaar oud, heeft al dankbaar gebruik gemaakt van het kinderbadje. Onder de parasol spelen met kopjes en bordjes. Soep voor ons maken. Spetteren, giechelen. Shakyamuni stond vlakbij. Niet eenzaam deze keer, maar vol kinderlijk leven.
Dit jaar zullen vier andere kleine wezens haar vergezellen. Novi - net één jaar oud - kan niet wachten om met haar zusje te spelen. Merihzes maanden, zal genieten van zijn eerste plonsjes. Alpje (vijf) en Aleyna (drie) zijn er misschien niet zo vaak, maar ook zij zitten onder de parasol, nat behaard in het zonlicht.
Terwijl Novi klimt en de Boeddha valt...
Terwijl ik dit verhaal aan het uploaden was, gebeurde er iets onverwachts. Er werd een nieuwe paus gekozen: Leo de Veertiende, een Augustijner monnik. Zijn bestellingwaar ooit Martin Luther woonde. Zijn naam werd ooit gedragen door keizers. En nu loopt hij het wereldtoneel op met een gelofte van nederigheid.
Zijn naamgenoot, Leo de Dertiendestuurde de Kerk in de richting van sociale rechtvaardigheid aan het eind van de 19e eeuw - die opriep tot waardigheid, arbeidersrechten en de zorg voor de armen.
Een man met zijn hoofd naar Suchness gedraaid, Gewoon-dit en zijn hart toegewijd aan de bevrijding van anderen. Ik glimlachte. Niet omdat ik in voortekenen geloof - maar omdat soms dingen op één lijn liggen. Een kind klimt van een bank. Een Boeddha verliest zijn hoofd. Een monnik wordt paus. En ergens, in al dat stille lawaai, hoor ik Dylan zingen:
"Ik kan er niets aan doen als ik geluk heb."

Ik stond daar. En plotseling trof een oud beeld me. Een andere klap. Uit een andere tijd. Een monnik. Een grot. Een schedel.
De Grot van Wonhyo - Een boeddhistisch inzicht
De regen viel als gedachten op steen. Zwaar. Ritmisch. Stil. De monnik Wonhyo, op weg naar het verre China op zoek naar de ware dharma, zocht beschutting voor de nacht. De bergen waren stil en een opening in de rots riep hem. Hij stapte naar binnen - moe, maar zonder angst.
De duisternis was totaal, alsof hij de buik van de aarde was binnengedrongen. Al tastend vond hij daar een kom. Het water smaakte zuiver. Hij dronk en viel in slaap. De ochtend brak aan en daarmee het licht dat alles veranderde. De kom bleek een schedel te zijn.

Het water - stilstaand regenwater, gevuld met bladeren en dood. Hij deinsde terug, zijn maag kronkelde. En toen kwam het inzicht - plotseling en helder als de ochtend zelf: Wat was er veranderd tussen dag en nacht? Niet de ervaring, maar de geest. Zijn geest had eerst helderheid gedronken, toen walging - maar het water was hetzelfde gebleven.
Daarin grot — no temple, no scripture, no teacher — Wonhyo awakened to the essence. Truth did not need to be found in distant lands or complicated texts. It had awakened him. He turned back. To home. To the people. To simplicity. And from that moment on, he no longer spoke of enlightenment. He lived it.
Wat de schedel en het stilstaande water deden voor Wonhyo, Novi deed voor mij. Het icoon - de afbeelding van Gautama Boeddha - gaf zijn kracht niet als een heilige figuur, maar als een spiegel.
Een gebroken icoon, een teruggekeerd inzicht

Met mijn hoofd gericht op boeddhaschap en mijn hart toegewijd aan de bevrijding van anderen, gaf Novi me iets terug - met één enkele klap. De timing van de lampionoptocht in Korea voelde als meer dan toeval. In Nederland vieren we de geboortedag van Boeddha niet. Maar we vieren wel Bevrijdingsdag - op 5 mei. Het was op diezelfde dag dat ik het laatste hoofdstuk van het Bogwangsa verhaal publiceerde. Ongepland. Precies zoals het moest zijn.
Bogwangsa - Vier verhalen, één reis
Vier verhalen. Vier momenten van pauzeren, observeren en doorgaan. Toen ik over Bogwangsa begon te schrijven, had ik geen plan. Hooguit een richting: naar binnen. Wat begon als een reisverslag van een boeddhistische tempel in Zuid-Korea ontwikkelde zich tot een meerstemmige reflectie - van stilte, verlies, mythe, inzicht en bevrijding.
Wat ik heb geleerd is niet gemakkelijk onder woorden te brengen. Maar ik probeer het, want elk verhaal dat we delen opent misschien de innerlijke deur van iemand anders.
In het eerste verhaal vond ik stilte. Niet als de afwezigheid van geluid, maar als de aanwezigheid van ruimte. De pandemie bracht alles tot stilstand - en tegelijkertijd opende zich iets. Bogwangsa werd geen plaats, maar een staat van zijn. Verloren in stilte
In het tweede verhaal ontdekte ik de kracht van iconen. Niet als heilige voorwerpen, maar als spiegels. Ze daagden me uit: Wat vereer ik? Waar zoek ik bescherming? En wat ben ik bereid onder ogen te zien? Bogwangsa vijf Iconen Bogwangsa tempel, vijf iconen
In het derde verhaal werd ik geraakt door legendes die al eeuwenlang worden doorgegeven. Ik leerde: mythen zijn niet bedoeld om de waarheid te bewijzen - maar om inzicht te brengen. Soms is een mythe de kortste weg naar het hart. mythische inzichten
En in het vierde verhaal kwam alles samen. Het kind, de monnik, de berg, de droom. Wat begon als een studie van iets buiten mij, bracht me terug naar binnen. En daar, tussen de regels door, heb ik misschien een glimp opgevangen van wat sommigen compassie noemen. Bogwangsa: de droom, de berg en de Fractal van Mededogen
Deze vier verhalen vormen samen een kleine pelgrimstocht. Niet door de tijd, maar door aandacht. Niet naar een heilige plaats, maar naar een heilige houding.
Just-This-Ness - Wat Blijft
Ik ben geen boeddhist. Maar met mijn hoofd naar Boeddhaschap en mijn hart toegewijd aan de bevrijding van anderen, heb ik iets gevonden dat ik voorzichtig hoop te kunnen delen: een manier van schrijven die ook een manier van luisteren is. Lees de verhalen. Laat ze bezinken. En misschien - heel misschien - zul je er iets van jezelf in tegenkomen. Net zoals ik mezelf tegenkwam in die klap van terreurbaby Novi - en ontdekte:
Er is iets in mij dat niet kapot is.
Niet omdat ik perfect ben - verre van dat.
Niet omdat ik het begrijp - want meestal begrijp ik het niet.
Maar omdat, voorbij alles wat ik ben geweest of heb doorstaan,
er blijft iets over.Stil en helder.
Stil en warm.
Stil en echt.Ik noem het niet God.
Ik noem het niet Zelf.
Ik noem het geen Soul.
Ik hoef het geen naam te geven.Maar ik weet: het kijkt met me mee.
En als ik heel stil ben,
Ik ben het.Soms denk ik dat ik gek moet zijn om dit te voelen.
Dan hoor ik stemmen - binnen of buiten - die zeggen:
Wie denk je dat je bent?
Maar ik denk niets.
Ik weet dat ik het niet ben.
Ik ben niet die stilte.
Maar het zit in mij.Misschien is dit wat de Boeddha zag toen hij zei:
"Alle wezens hebben het al."
Misschien hoef ik niets te worden.
Misschien moet ik gewoon schrijven.
Punt.
Laten zien:Kijk - hier schittert iets.
Ook in jou. Zoveel, Gewoon-dit
Curious what ‘suchness’ really means?
Ik nodig je uit om me te volgen Hugo J. Smal, Jijangs fractal of Spiritueel Oost-Azië
“`








![Goyang Koi farm back ground 18 [:en]https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Bubo_bubo_winter_1.jpg[:]](https://mantifang.com/wp-content/uploads/2019/06/576px-Bubo_bubo_winter_1_Fotor-150x150.jpg)

























































