Poetry on Mantifang — minimal language, maximal charge.
Nederigheid en aanwezigheid als geschenk.
Geven-
mijn zelf-
dat is wat je wilt geven.
Om zelfs in mijn armen,
een hand vol warmte
in diepe nederigheid
zoek ik je geur,
je gevoel,
je zijn-
in mezelf.
Om te geven...
mijn zelf
dat is wat je wilt geven.
Om even in mijn armen te zijn,
een hand van warmte
in diepe nederigheid
Ik zoek je geur,
je gevoel,
je wezen-
in mezelf.
Zorg als discipline: bewaren en sparen.
Ik wil zuinig zijn-
zuinig zijn
op jouw oogopslag,
op ieder verstild gebaar.
Zuinig zijn
op jouw woorden,
op alles wat niet gezegd is.
Zuinig zijn-
en alles in mijn hart bewaren:
dát is wat ik wil.
Ik wil sparren...
Spaarzaam
met je blik,
met elk verstild gebaar.
Spaarzaam
met je woorden,
met alles wat niet gezegd wordt.
Sparing-
en alles in mijn hart houden:
dat is wat ik wil.
Een korte litanie van zand, glas en waakzaamheid.
Klein gebed.
Zand stroomt door vingers,
tovenaar schept rivier,
kinderen spelen.
Glas is gesmolten zand-
slang, worm,
waker over zand,
glas, helder en doorzichtig-
Ik de tovenaar.
Klein gebed.
Zand loopt door vingers,
een tovenaar maakt een rivier,
kinderen spelen.
Glas is gesmolten zand.
slang, worm,
waker over zand.
Glas, helder en transparant-
Ik, de tovenaar.
A brief fracture of worth and touch.
Twijfels.
Heel even was ik aan het twijfelen.
Ben ik het wel waard?
Vervolgens:
je kus,
je ogen,
je huid.
Twijfelen—
ben ik het wel waard?
Doubts.
For a moment I was doubting.
Am I worth it?
Then:
your kiss,
your eyes,
your skin.
Doubting—
am I worth it?
Een bekentenis in het eenvoudigste register: een onaf gedicht dat je wordt aangeboden.
Mijn leven-
mijn leven een gedicht voor jou,
onvolkomen, zonder preek,
zonder mooie taal.
Alle dagen tot in eeuwigheid
mijn leven een gedicht voor jou.
Samenstelling van kleurige blaadjes,
geurend van goddelijk geluk.
Mijn leven
mijn leven een gedicht voor jou,
onafgemaakt, zonder preek,
zonder mooie praatjes.
Alle dagen tot in de eeuwigheid
mijn leven een gedicht voor jou.
Een handvol gekleurde bladeren,
geparfumeerd met goddelijke vreugde.
A body-map and a vow; the light that teaches without a hand.
de boeddha
het eeuwig licht
de golf van je rug
rotsen je borsten
jaren je heupen
de leraar zonder hand
toont zijn hand
lessen voor alle dagen
ik hou van jou
mijn zelf
the buddha
the timeless light—
the wave of your back,
rocks your breasts,
years your hips—
the teacher without a hand
shows his hand:
lessons for every day.
I love you,
my self.
Slachtoffer van een waanzinnige spagaat: verdriet eisend, alleen bang.
Het slachtoffer van een Gek
ben ik—
bang om alleen te zijn
hunkerend, eisend—
om verdriet te vragen
door tweedeling onvolmaakt
beste ik
Victim of a Madman—
dat ben ik.
Bang om alleen te zijn,
hankering, demanding—
vragen om verdriet.
By a split made imperfect—
Ik besta.
A short doctrine: emptiness and sound turn through each other until listening is possible.
Diep van binnen.
Leegte is zonder vorm,
stilte zonder geluid.
Geluid is stille leegte.
Leegte is rust,
stilte is verstomd.
Luister!
Deep inside.
Emptiness has no form,
silence no sound.
Sound is silent emptiness.
Emptiness is rest,
silence is stilled.
Listen.
Afkeren als enige daad; een waarschuwing zonder hoop.
Ga je gang-
mij afwenden
is al wat ik doe
ze waarschuwen
achteraf
zonder hoepel
maar goed-
het is een
oer-zelfmoord
Ga je gang-
wegdraaien
is alles wat ik doe.
Ze waarschuwen
achteraf,
zonder hoop.
Het zij zo...
het is een
oerzelfmoord.
What is left to tell: waiting within fear and dreams.
Nog zoveel te vertellen
mezelf zijn
ik wacht
zullen ze terugkomen?
angst—
dromen—
dat is genoeg
So much left to tell—
being myself.
I wait.
Will they return?
Fear—
Dreams—
that is enough.
