Reading Time: 5 minutes

Schrijver, dat ben ik al vanaf mijn geboorte. Ik kan er niets aan of tegen doen. Wil dat ook niet!  Het zit in mijn genen. Mijn leven lang heb ik datgene wat ik waarnam of meemaakte op papier willen zetten. Dit niet om  beroemd  en rijk te worden. Het is mijn manier om de wereld zin te geven en voor mezelf duidelijkheid te scheppen. Sommige mensen hebben dat.

Omdat ze een beetje een buitenstaander, einzelgänger, zijn dient alles middels de pen te worden verinnerlijkt. Is dat raar? Misschien een beetje.  Menig psychiater heeft er een aardige duit mee verdiend terwijl de schrijver er maar zelden iets aan overhoudt. Schrijven is dus meer een “state of mind” dan iets wat ik wilde worden. Menig ander beroep zou me gelukkiger hebben gemaakt en mijn beurs beter gevuld. Het is niet anders: ik ben wie ik ben en dat is schrijver. Ik wil gewoon dingen vertellen. Eén probleem!  Die “dingen” worden steeds talrijker en degenen aan wie ik dat wil doen ook. Gelukkig helpt Grammarly me bij het laatste.

Harry Mulisch: discovery of heaven.
Harry Mulisch: Discovery of heaven.

De ontdekking van mijn schrijverschap begon vrij gevaarlijk. Als kind al was ik gek op lezen. Ik besteedde er elk vrij moment aan. Zelfs wanneer ik door mijn moeder naar bed was gebracht kon ik het niet laten. Met een kaarsje onder mijn deken verslond ik menig boek. Tot schrijver verbranding is het daarbij gelukkig nooit gekomen. Wel las ik er over boekverbranding wat me deed beseffen dat er boeken werden geschreven die dat soort reacties teweeg brachten. Dat wilde ik ook. Een boek schrijven waarin alles werd gezegd en dat alle andere boeken overbodig zou maken. De lat lag dus hoog.

Om dat doel te bereiken kon ik alleen bij andere schrijvers terecht. Lezen, heel veel lezen, was de boodschap. Al vroeg las ik de Nederlandse schrijvers Mulisch, Wolkers, van het Reve, Hermans en vele anderen. En dan niet een boek maar hele oeuvres. Daarna de wereld literatuur: Dostojevski , “De idioot” sprak me zeer aan. Tolstoj, vooral de persoon Fjodor Karamazov zette me aan het denken. Ook Sartre, de Beauvoir, Jung, Brecht en andere mens beschouwers zette me aan het denken. Allen hadden ze hun invloed op mijn korte verhalen, gedichten en de totaal mislukte novelle die ik schreef.

Ik stopte met het schrijven van fictie nadat ik “The world according Carp” en “Hotel New Hampshire” van John Irving had verslonden. Door zijn humanisme, humor en vertelkunst besefte ik me dat ik nog veel moest kijken en verinnerlijken. Ik koos voor de andere tak van het schrijven: non fictie.

Ik stuitte op Koi, de Japanse sierkarper. Sinds de jaren negentig van de vorige eeuw werd het “houden” van deze keizerinnen van de vijver een een hobby voor miljoenen mensen. In welk land je ook komt, waar dan ook op de wereld, steeds zal je er een koivijver kunnen vinden. Bel de plaatselijk koivereniging en al snel heb je kijkend naar de wonderschone vissen een goed gesprek dat grotendeels.

Ik schreef er honderden verhalen over. Steeds probeerde ik de cultuur erachter te raken. De mensen die de hobby uitoefenden boeiden me het meest. Het schrijven erover bracht me naar Duitsland, Belgie, Frankrijk, Israel, Japan en het allerbelangrijkst, naar Korea.

Daar vond ik mijn grote liefde: the Land of the morning Calm. De Koreaanse cultuur, haar geschiedenis, de filosofie, ik las er alles over. De Dae Han Min guk werd mijn tweede land. Kim Young Soo eigenaar van het www.baedagol.com stelde me in staat het land talloze malen te bezoeken.

Ik was zijn adviseur en fungeerde als zijn spiegel. Hij liet me het hele land zien. Ik bezocht niet alleen de toeristische hotspots maar ontmoette vooral heel veel Koreanen van allerlei slag. Van top ambtenaar tot bloemenkweker, van keramiek kunstenaar tot mandarijnen teler, van Boeddhistische monnik tot visser, ik maakte ze allemaal mee tijdens hun dagelijkse bezigheden. Ik verinnerlijkte hun zorgen, hun liefde en vooral hun positieve aanpak van het dagelijkse leven. En dat is waar ik nu over wil schrijven. Dat is wat ik de wereld wil laten weten: de schoonheid en de positiviteit van alles wat met Korea te maken heeft. Daarom heb ik www.mantifang.com opgestart. Korea duiden kan alleen in samenhang met China en Japan, vandaar dat de site zich richt op Oost Azië.

De Mantifang trekt een breed publiek. Er is dus ook veel te vertellen. Tijd en kennis zijn daarbij de grootste uitdagingen. De laatste overwin ik door correspondenten aan te stellen. Ben jij een correspondent? Je kan immers niet alles weten. Bij de eerste helpt Grammarly me. 

Hoe ga ik te werk?

Schrijven is een klein beetje inspiratie en heel veel hard werk. Het eerste heb ik genoeg en het tweede kost héél veel tijd. Dat moet je dus goed besteden. Ik schrijf eerst het verhaal in het Nederlands. Er zijn zo’n 24 miljoen mensen op deze aarde die mijn moedertaal kunnen lezen. Een aardige doelgroep zou je denken maar hoeveel ervan zijn geïnteresseerd in de Oost Aziatische cultuur?

Vervolgens vertaal ik mijn tekst met het programma “Translator HD” van Tensift. Ik heb veel vertaal programma’s geprobeerd maar met deze app bereikte ik de beste resultaten. Daarna lees ik de tekst goed door want natuurlijk komen er rariteiten in de tekst terecht. Dan zet ik Grammarly in.

Ik heb nooit Engels op school geleerd. Mijn kennis ervan heb ik opgedaan door te luisteren, te lezen en te spreken. Bij het laatste is het vooral belangrijk dat je niet bang bent om af en toe stevig voor gek te staan.

Dat is bij het publiceren van Engelse teksten natuurlijk anders. Je kan de blunder immers niet met de lezer weglachen. Je krijgt niet de kans om het opnieuw te proberen. De tekst moet in één keer goed aankomen. Dit maakt me wat onzeker. Deze twijfel wordt al weggenomen door de gratis Grammarly software te gebruiken. Alle typfouten, verkeerde vervoegingen, misplaatste komma’s en dergelijke worden gescreend en wanneer je dat wilt verbeterd. De software stelt zelfs vast wanneer je plagiaat pleegt. Beetje overbodig lijkt me want dat zou je dan natuurlijk al zelf wel weten.  Ik ben benieuwd wat de betaalde versie me oplevert want die ga ik nu voor het eerst gebruiken.

BRB!

Het koste me slechts een half uur om de tekst te vertalen en door Grammarly te laten redigeren. Wanneer je de app opent kom je op een pagina waar je de stijl van je tekst kunt bepalen. Het is dus altijd handig wanneer je weet voor wie je schrijft. Na invoering van de tekst gaat het als vanzelf. Grammarly wijst je op spel en -stijlfouten en geeft zelfs aanwijzingen wanneer een bepaald woord niet bij het gekozen publiek past.

Een half uurtje dus! In die tijd steeg mijn mogelijke lezers publiek met 378 miljoen Engelsen en weet ik bovendien dat deze me serieus zullen nemen. Stomme fouten heb ik immers met behulp van Grammarly vermeden. 

JOIN OUR NEWSLETTER
I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Join the Mantifang newsletter and we will keep you up to date once a month
We hate spam. Your email address will not be sold or shared with anyone else.