Reading Time: 8 minutes

KOI: RELAXEN IN EEN BUBBEL BAD!

De positieve grondhouding.

Zeventwintig jaar duurt mijn fascinatie met koi al. Ik kocht twee karpertjes en kieperde die in mijn natuurlijk vijvertje. Vanaf die tijd begon ook mijn gesprek over de visjes. Het ging al snel mis. Een natuurlijk vijvertje is immers niet geschikt voor karpers. De dieren overleefden het. Mijn natuurlijk waterpartijtje niet. Terugkijkend besef ik hoeveel fouten ik heb gemaakt. Maar ook hoe ik er van leerde. Met het hieronder beschrevene hoop ik u iets sneller op weg te helpen.

Ochiba en Goromo doen het zachtjes.

Er zijn voor het houden van Koi een aantal dingen nodig die allen even belangrijk zijn wil de hobby kunnen slagen. Allereerst is daar natuurlijk de vijver. Zonder water lukt het immers absoluut niet. Vervolgens een manier om dit water goed en gezond te houden want een goede biotoop is absoluut noodzakelijk. Vervolgens de liefde en aandacht. Dit wordt in de Angel Saksische landen ook wel fishy fingers genoemd. En als laatste een positieve grondhouding. Met een beetje je je best doen kom je er wel.

Die eerste twee koi kwamen van Israël, toentertijd geen showkwaliteit dus. Toch ben ik blij dat we (ik en mijn toenmalige vriendin Monique) hiermee bij toeval begonnen want ze zijn sterker en konden mijn onwetendheid doorstaan. Al snel bouwde ik een heuse koivijver van tienduizend liter met een goed werkend filter. Ik bracht onze eerstelingen erin en kocht er nog een aantal heuse Japanners bij. Door veel water te verversen, was noch gratis in Rotterdam, ondervond ik geen massale vissterfte. Zo af en toe verloor ik er een. Thuis splitste de hobby zich. Ik concentreerde me op de waterkwaliteit en mijn toenmalige vriendin nam het tam maken van de vissen voor haar rekening. Zij zag het intensieve contact met de visjes als het aller belangrijkste voor het slagen. Daarnaast verdiepte ik me in de kwaliteit van de koi. Ik wilde natuurlijk echte prijswinnaars. Nog niet wetend dat ze tegen het showen van de vissen steeds meer oppositie zou gaan voeren.

De vijver.

Ponds natural enviroment.
De natuurlijke omgeving van de vijver.

Maak hem in ieder geval zo groot mogelijk. Hoe groter het watervolume des te gemakkelijker de kwaliteit ervan goed te houden is. Wanneer u twee meter diep kunt graven, doe dat dan. Drie meter is nog beter. Diepte en oppervlak moeten natuurlijk wel een beetje in verhouding zijn. Bij een smalle en diepe put zal het water in de diepere regionen maar langzaam opwarmen. Hieruit volgt als vanzelf dat het heel moeilijk koivijvers bouwen is in hele kleine tuintjes. In die situaties kunt u proberen ook de buren koigek te krijgen en gezamenlijk iets te doen. Lukt dat niet dan kan een goudvissenvijver een redelijk alternatief zijn.
Het is belangrijk dat de vijver zo’n zes uur per dag wordt beschenen door de zon. Ideaal is wanneer dit niet gebeurd tijdens de aller heetste uren. Koi kunnen verbranden. Schaduwplekken zijn op die momenten uiterst belangrijk. Bezuinig nooit op de kwaliteit van de folie. Gewone vijverfolie kan gaan lekken en dat moet u uw vissen niet aandoen. Rubberfolie is vrijwel onverwoestbaar. Maar daarvoor moet wel iets dieper in de buidel worden getast. Het blijft natuurlijk raar dat sommige koi liefhebbers wel investeren in dure koi maar dat de vissen rondzwemmen in een vijver waarvan het doek nog niet de prijs van een vis evenaart. Zekerheid voor alles! Ook kunnen de wanden van een vijver worden opgemetseld en vervolgens waterdicht worden gemaakt met polyester. Een betonnen vijver kan ook. Het bouwen van dit soort vijvers vraagt echter nogal wat vakmanschap en persoonlijk zou ik dit dan ook liever aan professionele vijver bouwers overlaten.

Wanneer u vijvert op zandgrond moet u de wanden om instortingsgevaar te vermijden, iets schuin laten aflopen. Op zware kleigrond is dit minder noodzakelijk. Leg eventuele bodemafvoeren altijd in een bed van beton. Het gebeurt nogal eens dat de boel verzakt en de leidingen daardoor afbreken.

Goed water.

Grootmoeder waakt over de waterkwaliteit.

Het is heel eenvoudig om onder dit kopje alleen te volstaan met de optimale waterwaarden. Temperatuur tussen de 4 en 28 graden met zo weinig mogelijk fluctuatie op één dag, pH liefst op 7,5, nitriet 0, ammonia 0 en nitraat zo laag mogelijk en het opgeloste zuurstof zo hoog mogelijk. Ook zou ik hier kunnen vermelden dat u moet filteren om die waarden zo te houden en dat u voorzichtig moet zijn met voeren omdat u anders de vijver te snel vervuilt en dat de vissen bovendien wanneer ze voldaan zijn wel door eten maar niets meer verteren. Komt het dure voer zo ongebruikt terug in de vijver.

Liever ga ik hier in op mijn specialisatie thuis en welke opmerkelijke resultaten ik hiermee verkreeg. Ik vertelde u al dat ik een heuse koivijver had van 10.000 liter (van een tuin was bijna geen spraken meer) en dat deze was voorzien van een degelijk filter. Deze vijver leed onder de zware visbezetting en ik kon hem dan ook alleen met veel water verversen gezond houden. Het resultaat hiervan was dat water en vissen niet naar elkaar toegroeiden.

Later bouwde ik een vijver van 30.000 liter water, met minder koi en een gecombineerde bacteriologische/plantenfilter met een flink bezink gedeelte. De vissen deden het in deze vijver een stuk beter.

Met het naar elkaar toegroeien van vissen en water wil ik de positieve rol van de vissen op de waterkwaliteit benadrukken. Er wordt wel gesteld dat bij het in gebruik nemen van een vijver eerst bacteriën moeten worden geënt en pas na enkele weken de vissen moeten worden ingebracht. Hier klopt mijn inziens niets van. De bacteriën leven namelijk van de afvalstoffen van de vissen en sterven wanneer ze niet worden gevoed. Ze hebben dus poepende koi nodig.

Wanneer de hoeveelheid vissen en de vijver inhoud op elkaar zijn afgestemd zullen ook het aantal bacteriën in een evenwichtige hoeveelheid de vijver gaan bevolken. Het nitraat die deze nijvere werkers van het water produceren wordt door de planten opgenomen waardoor algenbloei wegblijft. Algenbloei is overigens helemaal niet erg. Goed, je ziet de vissen niet en je moet ’s-avonds extra beluchten maar hier staat tegenover dat de vissen rondzwemmen in gratis voer. Je hoort ze op zo’n moment haast groeien.

Mijn vijver taak bestaat nu alleen nog uit het goed schoonhouden van het bezinkgedeelte, het snoeien van de moerasplanten (afvoeren voedingsstoffen) en het bijvullen wanneer er al teveel water is verdampt. Grote water ververs beurten blijven nu achterwegen wat een aanzienlijk besparing betekent.

Vis.

Chilling in a bubble bad!

Het karperleven voltrekt zich in de vrije natuur eigenlijk op een heel aparte manier. De overlevingsstrategie is er een van zoveel mogelijk jonkies dan blijven er altijd wel een paar leven. Als kleine visjes zwemmen ze in scholen. De zwakke broeders en zusters vallen ten prooi aan predatoren zodat alleen de sterkste overleven. Naarmate de vissen groter worden gaan ze steeds meer als solitair levend dier door het leven. Cyprinus Carpio is een hele sterke vis met naarmate hij groter wordt steeds minder natuurlijke vijanden. Uiteindelijk kan alleen de man met het haakje nog fataal zijn.

Het is natuurlijk zaak om ook in de vijver een gezond en sterk vissenbestand te krijgen en dat doet u niet door in het begin bij allerlei verschillende winkels koi te kopen. Het best koopt u bij aanvang van de hobby een grotere groep kleinere vissen en laat u het hier een paar jaar bij.

Hoe is het ons vergaan?

De tuin.

Medio mei 1996 waren we voor het maken van een reportage bij een nu niet meer bestaande koifarm in Arkel. Op datzelfde moment kwamen er een flink aantal dozen met koi binnen. Allemaal topkwaliteit Japanse vissen. Er werd een doos apart gezet. Er was volgens de koifarmer iets met die vissen en hij wilde ze dan ook niet in zijn showbassins onderbrengen. “Die moeten worden afgemaakt”, stelde hij en natuurlijk vonden mijn Monique en ik dat zielig. We kregen ze mee naar huis om te zien of wij er iets mee konden. Thuis konden we steunen op een vijver met uitstekend water en een stuk of tien gezonde vissen.

 

Op weg naar huis sprak ze haar keiharde oordeel: “ De eerste vijf jaar komen er geen nieuwe vissen meer in de vijver. We gaan eerst zorgen dat deze vissen goed opgroeien.”

In de vijver bleken de problemen met de vissen mee te vallen. We verloren er enkelen maar de rest groeide voorspoedig op. De meeste zijn van topkwaliteit en konden zo de wedstrijd in. Wat we van dit avontuur leerden? Laat eerst een groep karpers een paar jaar in de vijver doorgroeien tot ze volwassen zijn. Je hebt dan een sterk vissenbestand die het introduceren van nieuwe vissen een stuk vergemakkelijken.

Fishy fingers.

Monique’s taak, ik schreef het al, was het tam maken van de vissen. Ze concentreerde zich op de grootste, een Ochiba Chigure. Ochiba is een variant van de Chagoi: een bruine karper met grijze aftekeningen. Ze begon met het uit de hand voeren en klopte daarbij telkens op de vijverrand. Na korte tijd werd dit het oproepsignaal. Een klop en al de vissen schoten naar de voederplek.

Vervolgens begon ze met de vissen te spelen. Kleine Komunryu’s zwommen op haar hand. Ze tilde ze uit het water en liet ze terugspringen. De visjes zwommen een rondje en bedelden vervolgens om weer opgetild te worden. Op het laatst kon ze alle vissen stuk voor stuk uit het water tillen. Een schepnet hadden we niet meer nodig.

Wanneer de karpers tam zijn wordt de hobby een stuk eenvoudiger. Je weet immers precies welke vis er heeft gegeten en welke niet. Ook kan je ze heel eenvoudig controleren op eventuele beschadigingen of erger nog: ziekten. Mijn toenmalige vriendin stelde dat iedere koi zijn eigen karakter heeft. De een is wat schichtiger dan de ander. Een heel donkerbruine karper bijvoorbeeld welke al jaren in onze vijver zwom was bijna niet tam te krijgen en hield veel afstand. Onze Magoi, de Japanse wilde karper, haalde haar voer heel wild terwijl onze six step ai-goromo dit heel lieflijk deed.

Doordat zij dit herkende bemerkte ze ook binnen de kortst mogelijke tijd een gedrag verandering wat bij ons altijd de alarmbellen deed rinkelen. We besloten dan overigens meestal om niets te doen en zeker niet te gaan behandelen. Natuurlijk heeft deze houding ons wel eens een vis gekost maar we lieten de natuur ook in onze koivijver het liefst haar gang gaan.

Natuurlijke vijver.

Op deze manier zijn we tot een zeer relaxte hobby gekomen. De vissen, de vijver, De Fishy fingers van Monique en mijn concentratie op de waterkwaliteit zorgden er voor dat jaren van onze vissen konden genieten. Ze waren zeer sterk. Zo sterk zelfs dat we er later nieuwe vissen in de vijver te introduceren. De vissen die we gedurende onze koitijd hebben verloren waren zwakke broeders en hoewel het soms hele mooie waren hielden we in ons achterhoofd dat ook in de koivijver de natuur haar gang zal gaan. Tijdens het voeren zorgen de vissen voor een bubbelbad en wij keken er zeer relaxt naar.

Op dit moment heb ik even geen Koi. Ik leg de nadruk op ven want zodra het kan zal ik ze zeker weer in een vijver verwelkomen. Het houden van Koi blijft immers een zeer fascinerende hobby. Ik besef dat er héél veel veranderd is wat hardware betreft! De basis blijft echter dezelfde: leer je vissen kennen en geniet!

Hugo J. Smal

Voor inspiratie: FB-page

JOIN OUR NEWSLETTER
I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Join the Mantifang newsletter and we will keep you up to date once a month
We hate spam. Your email address will not be sold or shared with anyone else.