Reading Time: 5 minutes

Ik heb met Shikibu afgesproken bij het van Gogh Museum in Amsterdam. Het is haar initiatief en ik ben dan ook zeer benieuwd waarom juist hier. Het Wereld Museum in Rotterdam had meer voor de hand gelegen. Daar hebben ze een uitgebreide Boeddha collectie en zelfs een complete Mongoolse Joert, een tent die in het land van herkomst dienst deed als tempel. Maar het van Gogh museum is het dus geworden. Al lopend langs de kunstwerken bleek ze op haar spreekwoordelijke praatstoel te zitten.

The prunus only flourishes very shortly and is reason enough for a true festival in Japan and Korea. “Looking at blossoms.” There is of course both a Korean and a Japanese name, but we do not mention it for a while. Because like so much cultural heritage, there is a debate about them between the two countries. Fanciers from Korea and Japan compete for the origin of the prunus. in Korea the King cherry (wangbeojnamu) and (somei Yoshino) in Japan. They even have a scientific name Prunus Yedoensis and Prunus x Yedoensis respectively. Yes, there is only one small difference.
De prunus bloeit maar heel kort en is reden genoeg voor een echt festival in Japan en Korea. “Bloesems bekijken.” Er is natuurlijk zowel een Koreaanse als een Japanse naam, maar we noemen het even niet. Omdat zoals zoveel cultureel erfgoed, er een debat over is tussen de twee landen is. Liefhebbers uit Korea en Japan strijden om de oorsprong van de prunus. in Korea de King cherry (wangbeojnamu) en (somei Yoshino) in Japan. Ze hebben zelfs een wetenschappelijke naam, respectievelijk Prunus Yedoensis en Prunus x Yedoensis. Ja, er is maar een klein verschil.

Na uitgebreide begroeting en de daarbij behorende sociale plichtplegingen steekt ze van wal: “Rangaku” is Japans voor ‘Nederlandkunde’, de studie van Nederland en het Nederlands zoals wij deze bedreven gedurende de tijd dat de Hollandse handelspost op Desjima het enige contact met het westen was.
Het eerste teken “Ran” is een afkorting van de fonetische transcriptie voor “Holland” (geschreven 阿蘭陀 “O-Ran-Da”, afgekort tot het middelste teken 蘭 “Ran”). Ze tekent de tekens in een fleurig Japans notitieboekje.” “Het tweede teken “Gaku” betekent “Studie/Kunde”.”
De naam Oranda is in Nederland bij siervisliefhebbers natuurlijk bekend van de goudvis met het hoedje. “De Studie stelde mijn land in staat kennis te nemen van de ontwikkelingen in de westerse technologieën en heelkunde gedurende de periode 1641–1853, die bekendstaat als de sakoku ofwel het isolement van het Tokugawa-shogunaat.
Dit is echter allemaal politiek het is veel leuker om Van Gogh aan het woord te laten over Japan. Hij noemde Japan wel honderd keer in zijn brieven aan Theo, vrienden en de rest van zijn familieden. Hij had er kennis van genomen via boeken van o.a. Emile Zola en Piere Loti, wiens boek Madame Chrysanthème zijn fantasieën over Japan sterk aanscherpte. Samen met zijn broer spaarde hij meer dan 400 houtsneden die hier in het museum aanwezig zijn.
Hij kopieerde drie Japanse schilderijen en zijn werk wordt op een gegeven moment sterk beïnvloed door de kunst van mijn landgenoten. In 1888 schreef Vincent aan Theo: “Over mijn verblijf in het Zuiden, hoewel duurder, moet je goed begrijpen: we houden van Japanse schilderkunst, we hebben haar invloed gevoeld, alle impressionisten hebben dat gemeen; dus waarom niet naar Japan gaan, dat wil zeggen het evenbeeld van Japan, het Zuiden” (Brief 500). Hij trok naar de middellandse zee en daar is het wat gezondheid betreft misgegaan.
“De Bloeiende Amandelboom” is misschien wel het werk met de duidelijkste Japanse invloeden en vindt waarschijnlijk inspiratie in een van die meer dan 400 houtsneden in de verzameling van Vincent en Theo: in het bijzonder de “Drie Schoonheden” door kunstenaar Utagawa Kunisada (1786 – 1865).”

The portrait of Shikibu Tsuku was made by Mickey Paulssen. I think he is very beautiful. I hope you too. Let her know and like it! If you want to have one of your family members, friends or yourself portrayed by Mickey, send an email to email adres is protected!

Shikibu lacht een beetje beschaamd: “Sorry, het is een beetje pedant van me om je les te geven over een ook in Japan zeer geliefd landgenoot van jou. Ikzelf denk altijd aan hem wanneer het Sakura festival daar is. Wanneer de fruitbomen, met name de kersenbloesems, in bloei staan trekken Japanse geliefden er op uit en wandelen onder de wonderschone bomen. Het is voor hen het toppunt van romantiek. Vooral het schilderij “De bloeiende amandelboom” en het stilleven “Amandelbloesem” zijn tijdens dat festival in mijn gedachten. Overigens is het brievenboek van Vincent van Gogh terug te vinden in menig Japanse boekenkast.”

Ik kon het natuurlijk niet op me laten zitten en met een glimlach vertelde ik haar over twee reproducties die ik in mijn bezit heb:
“Kersen bloesem in Asukayama” en “Het vangen van vuurvliegjes.” Het eerste is van Torii Kiyonaga een zeer beroemde ukiyo-e (houtsnede) kunstenaar. Hij vernoemde zich naar zijn adoptief vader en leraar Torii Kiyomitsu die de naamgever was van een zeer beroemde ukkyo-e school.
Kiyonaga wordt gezien als een van de grote meesters van de full-colour Nishiki-e prints. Hij maakte onder andere voorstellingen van courtisanes en mooie vrouwen, Kabuki acteurs en promotie materiaal voor theaters. Ook de impressionisten verdiende vaak bij met het maken van reclame affiches.

Almond blossom: Vincent van Gogh https://en.wikipedia.org/wiki/Almond_Blossoms

“Het vangen van vuurvliegjes” is van Eishōsai Chōki. Deze ook wel als Momokawa Chōki bekend staande kunstenaar is geliefd vanwege de houtsneden van mooie, slanke vrouwen vaak met een mooie atmosferische achtergrond.
“Ik kan de platen uren observeren” vertel ik Shikibu, “maar echt begrijpen doe ik ze niet. Je zal een artiest als Vincent van Gogh moeten zijn, lijkt me, om echt tot het hart van deze kunst te kunnen doordringen. Er is nu eenmaal een hemelsbreed verschil tussen de Japanse manier van kijken en die van ons Europeanen”
“Misschien wel, misschien niet,” kaatst Shikibu. “Jullie begrijpen het wezen van Nishikigoi immers heel goed. Ook dat is een “product off Japanese art”. Ik hoorde in Niïgata dat de koi eerst in Engeland werd gehouden en dat ze pas daarna naar het Europese vaste land werden gevlogen. Ik hoorde ook dat jij er verantwoordelijk voor was dat de eerste koishow hier in Arcen werd gehouden?”
“Ja deze tuinen heb ik samen met René Krüter bij toeval gevonden. Hij moest wat visjes naar Duitsland brengen en ik reed met hem mee. Toen zagen we op de terugweg de naamborden van het kasteel en zijn we naar binnen gereden. We kwamen direct op het showterrein terecht. We hebben toen wat water gepikt en René heeft daar cichliden in op laten groeien. Water getest, showterrein en tuinen goed bevonden en de eerste show was daar.”

Painting of Hanami in Goten-yama http://bit.ly/2uO6mJ0

Shikibu glunderde. “En dat is dan nu mijn thuis. Ik weet dat Niigata zeer dankbaar is voor deze show. Het is immers de aanzet geweest voor de groei van de hobby in heel Europa en misschien zelfs wereldwijd. Vanaf die eerst Holland Koishow hebben de visjes momentum gekozen en zijn ze over de gehele wereld gezwommen.”
“Ach het berust allemaal op toeval en de schoonheid van de visjes zijn op de eerste plaats debet aan hun populariteit. Zaak is nu de Kasteeltuinen, Koi en de Japanse cultuur nog nader bij elkaar te brengen. Maar ik geloof dat nu jij daar bent gaan wonen er grote stappen gezet kunnen worden.

Een mooi begin is dat we de aanzet gegeven hebben van een Japanse infrastructuur. We hebben de aquariumtent de Japanse naam Suizokukan genoemd. Daar zal de bezoeker natuurlijk aan moeten wennen maar het geeft de diepe verbondenheid met Japan goed aan. Nipon Mura is het Japanse dorp. Dat is de plek waar Shikibu uiteindelijk zetel zal houden. We proberen er de Japanse cultuur in al haar schoonheid maar soms ook in al haar ritmiek en dans te tonen. Ibento Kaijo is het doeplein waar veel kennis over koi kan worden opgedaan.
“Wist je trouwens Shikibu” dat er een Nishikigoi bestaat met de naam Goten Sakura Kohaku. Het is inderdaad een Koi met kersbloem-achtige aftekening.”
Het zou natuurlijk mooi zijn wanneer het showterrein de naam Niïgata zou krijgen en het boventerrein een naam die de handelaren eer aan zou doen. Maar nog mooier zou het zijn wanneer ergens een laantje zou komen met kersenbomen zodat we ook hier in Nederland tijdens het Sakura festival verliefd onder bloementjes zouden kunnen lopen. Nu kan dat alleen op de parkeerplaats en dat is niet echt gezellig.

Shikibu en ik nemen afscheid op het Centraal Station. Zij pakt de trein richting Maastricht en ik die naar Rotterdam. Mijn gedachten blijven nog lang bij haar. Zij is immers drager van de cultuur die wij zo graag willen leren kennen. Ik weet zeker dat mijn gesprekken met haar ons veel wijzer zullen maken. Om de dag in stijl af te ronden wandel ik in Rotterdam naar het Koreaanse Restaurant, wetend dat ook in Hanguk mensen verliefd onder kersenbloesems lopen.

Tekst: Hugo J. Smal

FB-page     Onze Beotkkot Sakura pagina.

FB profile Shikibu Tsuku, we zijn er zeker van dat ze je vriendschap zal waarderen.

JOIN OUR NEWSLETTER
I agree to have my personal information transfered to MailChimp ( more information )
Join the Mantifang newsletter and we will keep you up to date once a month
We hate spam. Your email address will not be sold or shared with anyone else.